دو نوع متفاوت آمدن

پیش آغاز:

سلام و معذزت بابت غیبت طولانیم

آغاز:

بالاخره اومدم. ا.نم نه یک بار، که دو بار! به جبران اینهمه نیومدن

پس آغاز:

یک سال دیگه هم گذشت.

میتونم از فرصت استفاده کنم، میتونه بهونه خوبی باشه.

واسه آغازی دوباره،

واسه نشستن و دستور دادن،

واسه لوس شدن،

واسه یه تجربه جدید، مثلا با این که
میتونه روز کاملا متفاوتی باشه، کاملا عادی بگذرونمش، یا مثلا سرما بخورم
و دو تا آمپول بزنم تو همچین روزی!!!

نمیدونم ولی مبتونه بهونه خوبی باشه.

واسه خدا هم همینطوره حتما؛ و دنیا
هم. هر روز بهونه ای واسه شروع زندگیای جدید، واسه این که به یکی بگن داری
بزرگ میشی، به یکی بگن داره نزدیک میشه، به یکی بگن داری پیر میشی!!

نمیدونم جای تبریک دارم واقعا یا نه.

باورم نمیشه از این به بعد هرکی ازم پرسید چند سالته باید بگم بیست سال و چند ماه!!(دونقطه دی)

اون جمله ها همه داره تو گوش من زنگ میزنه:

بزرگ میشم، نزدیک میشم، پیر میشم(بیست سال و چند ماه دیگه!!!)

هرقدرم که نخوام دچار روابط پیچیده،
خاله زنک بازیای غیر قابل درک، مسولیتای بزرگ، انتظارات مثلا طبیعی
اطرافیان و چه و چه بشم. دیگه کم کم دارم به فکر این میفتم که اگه جهت ندم
به این جریان غیر قابل دوری، بد ضرر میکنم، بد!!!

پیش پایان:

زادروزم خجسته. واسه همتون دعا میکنم. دونقطه پرانتز

پایان:

خلاصه این که پیییر شدیم مادر.....!!!

ههههههههیییییییییی.........!!!!!!! دونقطه دی

پس پایان:

من و دوستم به یک پیروزی
بزرگ دست یافتیم. هرچند به هرکی گفتم، اکثرا زدن تو ذوقم، گفتن همچین کار
شاقی هم نکردین، ولی برای اولین بار 10روز متوالی توی خوابگاه، توی
شهرستان بودن و فقط درس خوندن و امتحان دادن و شبیه فست فود شدن، واقعا
آسون نبود!!

---

پاصخ کامنط:

گرگینه:

ثپاثگضارم

شاهین خان:

والا ما که اض این نعمطا نداریم. شاید واصه حمینه که گند میظنیم آذمونا رو!!

حسین:

چتوره ایندفه روش گفت و گو به لتافط نبه رو امتهان کنیم؟

البطه اض اون پنبه ها که ثر میبره!!! دونقطه دی

ساحره:

واغعا؟! خوش به هالط!! دونقطه پرانتز چپکی!

بهناز:

خب وغطی درصای ثخط صخط و خوابگا و راح دور طا صایط کامپیوطر باشه، یه پسط حم اذ این هرفا داره!!

زینب:

مرصی دوصطم...!!!

طو یکی اض دو نفری حصطی که صه بار طبریک گفطی ذادروظمو. دونقطه ضربدر

---

سرزنده باشید