نشاط زور زورکی

خیلی نوشته بودم، خیلی!!!

نوشته بودم که چیه که آزارم میده.

نوشته بودم که از چی میترسم.

نوشته بودم که دوستانم چه طورن و من چه حسی دارم.

نوشته بودم که اعتماد نمیشه کرد، نمیشه، نباید!

نوشته بودم که خدا رو شاکرم که عادله و اگه زور من و تو نرسه، زور اون میرسه دست کم.

نمیدونم، شاید به نفعم شد که پرید، شاید جونم در خطر بود اگه ثبت میشد!

---

پاسخ کامنتای پست قبل و بعضی از این پستیا:

حسین:
از عوام شاید بتونم قبول کنم به سختی ولی از قشر تحصیل کرده ابدا!!

من امتحانام کنسل نشد، فقط 2تاش قبل از انتخابات و یکیشم در اثر شلوغ بازی به تعویق افتاد. 13م تمومه. زبون درازی!!
موفق باشی مهندس

:)

آویشن:
راست میگی. درست میگی. خرج داره. همین که مردم مایه نمیذارن از مخشون ولی در عین حال خیلیم ادعاشون میشه وضعیتو بدتر میکنه.

دانیال:
یادت میاد کی این کامنتو گذاشتی؟ D: :p

ساحره:
نظر تو چیه؟

دورگه:
میشناسمت، میدانمت!!
توروخدا مواظب خودت باش!! :(

طعم زندگی:
توی ما خیلی چیزا نابود شده. من خیلی کم میتونم غیر مستقیم حرف بزنم.

پدیده:
میدونم. ولی نمیدونم چه میتونم بکنم برات!!

فقط دلم میخواد تموم شه، بسه دیگه!!

حدیث:
غصه نمیخورم به هیچ وجه. اما سرخوردگی، ترس و خشم لحظه به لحظه رو تا عمق وجودم حس میکنم.

فقط میتونم خدارو شاکر باشم!!

---

جای جمله یا به قول حسین دعا، این شعرو مینویسم این دفعه:

به صلیب نشسته ام

تو دیر پا گرفتی در سرخوردگی ایمانم

و من از نسلی پشیمانم

و بوی کهنگی است که مشام نسلی را میازارد

که از تازه ها تازه تر میجویند

و من پیش از تقویم
اعتماد شانه هایت را به قضاوت نشسته ام

آه دیرست. . .

نه!