لحظه ای دلم غصه خواست اما نبود!

اعتماد به نفسی که شیدا بودن بهم میده، توی هیچ چیز دیگه ای نمیتونم پیدا کنم.
هرقدرم که توالی زمانهایی که حوصلم سر میره زیاد شده باشه، هرقدرم که یک حقیقت روزمره باشه که میلنگه، حتی وقتی همه چیز خیلی خیلی عالیه، با تمام اینها افتخار میکنم به خودم. راضیم شکر خدا.
وسط کویر، جایی که یه فرصت عالیه واسه تنهایی، واسه فکر کردن، من دنبال یه چیزی که فکرمو مشغول کنه میگشتم تا استفاده کنم از فرصت. اما هیچی پیدا نکردم!!  D:
بنابراین چیزی باقی نمیموند جز شیدایی و شیدایی و شیدایی. استقلال و لذت و تنهایی. شیطونی و شیطونی و شیطونی، میونه یه عالمه ماسه و آفتاب. ;)
اعتماد به نفسی که تو شیدا بودن بهم دست میده، هیچ جای دیگه پیدا نمیشه.
خانوم شدم. p:

هم بیربط و هم باربط نوشت: